UTRECHT
Wij zijn een plek aan de rivier waar baksteen groeit
tot kathedralen. Wij wonen in een ginkgo
met zijn wortels in de tijd.
Wij schrijven een verlanglijst voor de toekomst
op zijn bladeren. We schrijven: Utrecht is
een oesterbed vol parels uit de aarde,
we dragen ze met trots, we schrijven: luister,
door de straten gaat muziek, over het water,
een orgelboek vol gaten draait onder je voeten,
loop maar mee in de parade, je mag hier langs
tot je eruit bent. Je mag blijven tot je thuis bent.
De stad is groter dan je denkt, de wereld kleiner.
Wij zijn een boom die groeit voor die ene klap:
een brug te slaan. We leggen steentjes op de rand.
Met hoogachting verblijven wij. Wij zijn 18.
Ellen Deckwitz/Ingmar Heytze